توضيح شماره ( 1 ) مربوط به صفحه 74 دو شاهد ابدى عبارت مؤلف در اين مورد ، از اشعار « ابوالعلاء معرى » اقتباس شده است كه در قصيده‌اى مىگويد : و على الافق من دماء الشهيد * ين ، علىّ و نجله شاهدان فهما فى اواخر الليّل فجرا * نِ و فى اولياته شفقان ثبتا فى قميصه ليجىء الحشر * مستعدياً الى الرحمان « 1 » يعنى : در سراسر روزگار از خون دو شهيد ، على و فرزندش ، دو گواه جاودانه مانده است : فجر كه در پايان شب‌ها ، سينهء تاريك مشرق را مىشكافد و شفق سرخ‌فام كه غروب‌ها ، خاور را در خون مىكشد ! . اين دو نقش خونين ، همواره بر پيراهن زمان خواهد ماند تا در روز رستاخيز ، دست در دامن عدل داور رحمان درآويزند ! . * * * شاعران پارسىگوى نيز ، اين سروده ابوالعلاء را ، هر كدام به‌شكلى ، به‌شعر درآورده‌اند كه ما براى تكميل كلام ، چند نمونه از آنها را در اينجا مىآوريم :

--> ( 1 ) « شرح التنوير على سقط الزند » از ابوالعلاء معرى ، فيلسوف و شاعر معروف ، چاپ مصر ، ص 93